No asasinato de Lupe – In Memoriam

Abrente incerto

Cando chegamos a Figueirido, había unha morea de coches abeirados na estrada, nas proximidades da casa, especialmente do lado dereito, en dirección subida. Tivemos que camiñar cen metros antes de dar co portalón de entrada ao patín, onde agardaban os homes, dispersos en grupos de voces baixas e olladas de receo ante os estraños. Dentro, as mulleres discutían a voces cos vellos que aventuraban a súa opinión no medio dun coro de pranto e carraxe. Como cabeza, no centro da sa, a nai da vítima, de loito rigoroso e voz amarga. Arredor, as irmás, as primas e sobriñas. Logo un entrar e saír de nenos de diferentes idades, mozas casadeiras e mozos para casar… e uns poucos maiores, coa solemnidade da cachaba e o chapeu e coa derrota nos ollos.

No aire pairaba a certeza de que a levara da casa materna á forza, na tarde do domingo e que…

View original post 235 palabras máis

Advertisements

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair /  Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair /  Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair /  Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair /  Cambiar )

w

Conectando a %s